Ο George περπατά σε ένα ξύλινο μονοπάτι κάτω από κίτρινα φθινοπωρινά δέντρα. Φοράει ακουστικά και ένα καπέλο τραβηγμένο χαμηλά, με ένα χοτ ντογκ στο ένα χέρι και έναν καφέ στο άλλο. Το μεγαλύτερο σχέδιο αυτού του ανθρώπου για σήμερα είναι να τελειώσει το χοτ ντογκ.
Ύστερα κάποιοι πληρωμένοι δολοφόνοι αρχίζουν να τον πυροβολούν. Ένας άγνωστος που μοιάζει ολόιδιος με τον George τον αρπάζει και τον τραβά σε μια καταδίωξη, και το μέλλον του χοτ ντογκ γίνεται αβέβαιο. Το Ποιος είμαι; είναι θρίλερ με μπερδεμένες ταυτότητες, και πιστεύει στο αστείο του από το πρώτο καρέ.
Η αρχή είναι η πιο αστεία μορφή καθημερινότητας
Λατρεύω ένα θρίλερ που ξεκινά από κάτι μικρό. Ο ήρωας μιας ταινίας κατασκοπείας ξυπνά με σμόκιν. Ο George ξυπνά με ένα γκρι φούτερ πάνω από ένα κόκκινο καρό πουκάμισο και μοιάζει με κάποιον που πάει να πάρει ένα λαχείο και να χάσει.
Αυτά τα ρούχα είναι ένα αστείο που η σειρά παίζει με σοβαρό πρόσωπο. Γέλασα δυνατά μόνο με το ποτήρι του καφέ, που το κρατά σαν άνθρωπος που το πλήρωσε ακριβά και αρνείται να χάσει σταγόνα. Σε κάθε σκηνή δράσης μετά από αυτήν βλέπεις την ίδια φανέλα και το ίδιο καπέλο του μπέιζμπολ. Ποτέ δεν του κάνουν αλλαγή εμφάνισης, και ελπίζω να μην του κάνουν ποτέ.
Αυτός ο άνθρωπος έφερε χοτ ντογκ σε ανταλλαγή πυρών. Ποτέ δεν ταυτίστηκα περισσότερο με ήρωα θρίλερ.
Πρώτο χτύπημα, ο σωσίας
Η ανατροπή που πουλά όλη τη σειρά είναι απλή. Ο άγνωστος έχει το πρόσωπο του George. Κανένας ξάδερφος με παρόμοια φρύδια εδώ. Το ίδιο ακριβώς πρόσωπο, πάνω σε έναν άντρα που ξέρει γιατί τους πυροβολούν.
Οι ιστορίες με μπερδεμένες ταυτότητες συνήθως κρατούν τον σωσία για μια μεγάλη αποκάλυψη. Αυτή σου τον πετά στην πρώτη σκηνή και μετά σε αφήνει να ζεις με την απορία. Ποιος είναι, και τι έκανε με το πρόσωπο του George;
Δεύτερο χτύπημα, το αυτοκίνητο
Ένα στιγμιότυπο δείχνει τον George σε ένα αυτοκίνητο, με μάτια γουρλωμένα και το στόμα λίγο ανοιχτό, να κοιτά κάτι πέρα από την κάμερα. Έτσι μοιάζει ένας άντρας που κάνει τον λογαριασμό πώς στράβωσε τόσο πολύ το πρωινό του.
Ο ηθοποιός το παίζει σχεδόν ακίνητος, και αυτή η ακινησία είναι πολύ αστεία. Οι περισσότεροι ηθοποιοί θα χτυπιούνταν. Αυτός παγώνει, και το πάγωμα είναι το αστείο.
Ένα άλλο καρέ ανεβάζει το διακύβευμα. Ο George κάθεται σε ένα γυαλιστερό κόκκινο αυτοκίνητο με το χέρι σηκωμένο, και ένα πιστόλι μπαίνει από το παράθυρο στραμμένο στο κεφάλι του. Το αυτοκίνητο είναι πανέμορφο. Η έκφρασή του λέει ότι δεν το διάλεξε εκείνος.
Τρίτο χτύπημα, η συνωμοσία
Οι ετικέτες υπόσχονται συνωμοσία, και η περίληψη λέει ότι όλοι θέλουν τον George νεκρό πριν χάσει την ταυτότητά του. Αυτό το τελευταίο είναι το άγκιστρο. Ο George τρέχει για να σώσει τη ζωή του και το όνομά του ταυτόχρονα, πολύ τρέξιμο για έναν άντρα με φούτερ.
Ακολουθώ ευχαρίστως μια σειρά που στοιβάζει μια γελοία ιδέα, αρκεί να την παίζει σοβαρά. Το Ποιος είμαι; το κάνει. Κανείς δεν κλείνει το μάτι στην κάμερα. Οι δολοφόνοι είναι σοβαροί, ο σωσίας είναι σοβαρός, και ο George είναι σοβαρά μπερδεμένος, που είναι και η σωστή αντίδραση.
Τι μπορεί να σε ενοχλήσει
Η διαδρομή είναι μεγάλη, οπότε η καταδίωξη πρέπει να βρίσκει συνέχεια καινούργιες ταχύτητες. Μια ιστορία με σωσία μπορεί να κολλήσει όταν τελειώσει το μυστήριο, και η αρχή δεν μου δίνει καμία εγγύηση ότι δεν θα γίνει αυτό. Αν χρειάζεσαι ρομάντζο, εδώ δεν σου υπόσχονται κανένα, γιατί όλες οι ετικέτες είναι αγωνία.
Ο πρωταγωνιστής σηκώνει επίσης σχεδόν όλο το βάρος. Αν το μπερδεμένο του πρόσωπο δεν σε κερδίσει στα πρώτα λεπτά, δεν θα σε κερδίσει ούτε αργότερα.
Ποιος να το δει
Δες το αν λατρεύεις έναν συνηθισμένο τύπο που πέφτει μέσα σε κατασκοπευτική πλοκή, όσο πιο παράλογη τόσο καλύτερα. Διάλεξέ το αν βαρέθηκες τα ρομάντζα με δισεκατομμυριούχους και θέλεις μια καταδίωξη.
Προσπέρασέ το αν χρειάζεσαι μια ιστορία αγάπης για να μείνεις, ή αν οι πλοκές με σωσίες σε κάνουν να γουρλώνεις τα μάτια.
Βάλ' το ένα τεμπέλικο πρωινό με ένα χοτ ντογκ και έναν καφέ, από αλληλεγγύη στον George. Ύστερα προσπάθησε να σταματήσεις μετά τη σκηνή με το αυτοκίνητο.
