Ένα ταμπελάκι με όνομα στέκεται πάνω σε ένα γυάλινο γραφείο, σε μια φωτεινή αίθουσα. Γράφει Nailah Vernon. Η γυναίκα πίσω του φοράει ροζ σακάκι και ακούει μια επισκέπτρια με το πιγούνι ψηλά, αφεντικό από την κορυφή ως τα νύχια.
Έχει χτίσει μόνη της αρκετές επιχειρήσεις. Δεν θυμάται τον εαυτό της παιδί. Αυτό το κενό είναι όλη η ιστορία του Lost and Found, και μου άρεσε περισσότερο απ' όσο περίμενα.
Η γνώμη μου από την αρχή
Δες το ένα βράδυ που θέλεις κάτι ήρεμο. Είναι ένα αργό μυστήριο για τη μνήμη και την οικογένεια, με λίγο ρομάντζο στο περιθώριο. Μην περιμένεις χαστούκια σε γάμους ούτε μεταμφιεσμένο δισεκατομμυριούχο.
Όσοι αγαπούν την εκδίκηση, πηγαίνετε κατευθείαν στην εναλλακτική πρόταση στο τέλος. Όσοι έχετε υπομονή, μείνετε.
Η αφετηρία, απλά
Ένα ατύχημα στα παιδικά της χρόνια σκότωσε τη μητέρα της Nailah και έσβησε τη μνήμη της. Μεγάλωσε με την οικογένεια της Lumi Young, χωρίς να ξέρει ποτέ από πού ήρθε. Ως ενήλικη έφτιαξε μόνη της μια καλή ζωή, αλλά τα χαμένα χρόνια δεν την αφήνουν σε ησυχία.
Ύστερα από πολλές επώδυνες προσπάθειες να θυμηθεί, είναι έτοιμη να τα παρατήσει. Τότε ο Felix Campbell, στενός φίλος ενός άντρα που λέγεται Raphael, προσφέρεται να τη βοηθήσει να βρει ό,τι έχασε. Από αυτή την προσφορά το μυστήριο αρχίζει να κινείται.
Τι μου αρέσει
Η Nailah είναι ήδη πετυχημένη όταν ανοίγει η ιστορία. Είναι μια ώριμη γυναίκα που αποφασίζει να κοιτάξει πίσω, και το κάνει από θέση ισχύος. Αυτή η επιλογή δίνει σε όλο το έργο έναν πιο σταθερό, ενήλικο τόνο από τις περισσότερες πλοκές με αμνησία.
Βαρέθηκα τις ηρωίδες που περιμένουν να τις σώσουν. Η Nailah υπογράφει μόνη της τις επιταγές της και πηγαίνει να βρει το παρελθόν της.
Η οικογένεια είναι το δεύτερο δυνατό χαρτί. Τη μεγάλωσαν άνθρωποι που δεν είναι γονείς της, έτσι κάθε στοιχείο για τα παιδικά της χρόνια λέει κάτι και για τους Young. Το μυστήριο ρωτά τι συνέβη, αλλά ρωτά και ποιος τη μεγάλωσε.
Μέσα της κρύβεται και πένθος. Το ίδιο ατύχημα που της πήρε τη μνήμη της πήρε και τη μητέρα της, οπότε το να θυμηθεί σημαίνει να χάσει τη μητέρα της για δεύτερη φορά. Νομίζω ότι αυτή είναι η πιο έξυπνη ιδέα της αφετηρίας. Εξηγεί γιατί μια γυναίκα τόσο αποφασιστική στη δουλειά έχει κολλήσει τόσο καιρό με το δικό της παρελθόν, και γιατί μετράει η βοήθεια του Felix.
Ποιος είναι ποιος στο κάδρο
Τα στιγμιότυπα δείχνουν έναν ήρεμο, καλοφωτισμένο κόσμο. Μια νεαρή ξανθιά με το ίδιο γαλαζοπράσινο πουκάμισο που φορούσε η επισκέπτρια στο γραφείο κοιτάζει το κινητό της σε έναν λευκό καναπέ. Ένας άντρας με καφέ τρία κομμάτια κοστούμι γράφει σε έναν φορητό υπολογιστή και δείχνει ευχαριστημένος με τον εαυτό του.
Η περίληψη δεν λέει ποιοι είναι αυτοί οι δύο, οπότε δεν θα μαντέψω. Τα καρέ δείχνουν όμως τη διάθεση της σειράς. Οι άνθρωποί της μιλούν σε καθαρά δωμάτια στο φως της ημέρας. Κανείς δεν φωνάζει στη βροχή.
Τι να ξέρεις πριν ξεκινήσεις
Οι ιστορίες αμνησίας ζουν ή πεθαίνουν από τα στοιχεία τους. Αν οι νύξεις έρχονται πολύ αργά, η μέση μπορεί να μοιάζει με αναμονή. Περίμενε χαλαρό ρυθμό.
Το ρομάντζο είναι ελαφρύ, τουλάχιστον από όσα υπόσχεται η περίληψη. Ο Felix έρχεται πρώτα ως βοηθός. Όποιος θέλει μια ιστορία αγάπης στο κέντρο από την πρώτη σκηνή θα τη βρει συγκρατημένη.
Πώς να το δεις
Δώσ' του ένα βράδυ και ένα φλιτζάνι τσάι. Ταιριάζει στο τέλος μιας μεγάλης μέρας στη δουλειά, όταν θέλεις μια ιστορία που δεν φωνάζει.
Δουλεύει και σε μικρά κομμάτια, λίγα επεισόδια στο μεσημεριανό διάλειμμα, γιατί το μυστήριο κρατά το νήμα ανάμεσα στις παύσεις. Όχι μεσάνυχτα, πάντως. Ο ρυθμός ανταμείβει την προσοχή περισσότερο από τη βιασύνη.
Η επιλογή μου, και μια εναλλακτική
Ξεκίνα το Lost and Found ένα ήσυχο βράδυ της εβδομάδας, αν σου ακούγεται καλό ένα βράδυ με μια ικανή ηρωίδα που συναρμολογεί σιγά σιγά τα παιδικά της χρόνια. Καθαρίζει ωραία τον ουρανίσκο μετά από μια σειρά δραμάτων εκδίκησης.
Για ένα πιο σκοτεινό μυστήριο, με ένα γοτθικό σπίτι και μια επικίνδυνη συμφωνία, η εναλλακτική μου είναι το Κάθε νύχτα φορούσε το πρόσωπο της αδερφής της. Διάλεξέ το όταν θέλεις ανατριχίλα αντί για ηρεμία.
